Book review: Το αγόρι στο χιόνι - Samuel Bjork

Book review: Το αγόρι στο χιόνι - Samuel Bjork

Η τρίτη περιπέτεια του Samuel Bjork με πρωταγωνιστές τους Χόλγκερ Μουνκ και Μία Κρούγκερ, «Το αγόρι στο χιόνι», είναι η πιο ολοκληρωμένη, καλογραμμένη και ώριμη συγγραφικά που μας έχει παρουσιάσει ως σήμερα.

Για άλλη μια φορά, διάφοροι άνθρωποι -φαινομενικά εντελώς άσχετοι μεταξύ τους- πέφτουν θύματα ενός παρανοϊκού εγκληματία και η ομάδα του Χόλγκερ Μουνκ καλείται για αναλάβει και πάλι δράση. Πρώτο θύμα είναι μια νεαρή μπαλαρίνα, το πτώμα της οποίας ανακαλύπτεται σε μια λίμνη. Η κοπέλα φοράει τη στολή της, ενώ μια κάμερα είναι στημένη στην όχθη με τον φακό της στραμμένο προς τη σκηνή του εγκλήματος. Τι μπορεί να κρύβεται άραγε πίσω από όλο αυτό; Τα ελάχιστα στοιχεία μπερδεύουν την ομάδα των αστυνομικών, που προσπαθεί να τα επεξεργαστεί πριν ο δράστης χτυπήσει ξανά. Κάτι που δεν αργεί να συμβεί, μπερδεύοντας περισσότερο τα πράγματα. Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος δεσμός ανάμεσα στα θύματα, κάποιο μοτίβο βάσει του οποίου τα επιλέγει ο δολοφόνος; Και τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με ένα μικρό αγόρι, που βρέθηκε πριν πολλά χρόνια εγκαταλειμμένο κάπου στο δάσος, φορώντας στο κεφάλι ένα κέρατο ελαφιού;

Χρονικά, βρισκόμαστε αρκετούς μήνες μετά από τα γεγονότα που συνέβησαν στο προηγούμενο βιβλίο. Ο Μουνκ έχει περάσει το διάστημα αυτό με την οικογένειά του, φροντίζοντας την κόρη του που αναρρώνει μετά την περιπέτειά της, ενώ η Μία, έχοντας μόλις ολοκληρώσει την απεξάρτηση από το αλκοόλ και τα χάπια, ετοιμάζεται να φύγει για παρατεταμένες διακοπές στην Καραϊβική. Φυσικά, όλα ανατρέπονται με τον φόνο της μπαλαρίνας, οπότε η ομάδα σχηματίζεται εκ νέου και αναλαμβάνει την υπόθεση. Η Μία παλεύει κάθε τόσο με τους δαίμονές της και ρίχνεται στην έρευνα, μελετώντας κάθε στοιχείο με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο, που τόσες φορές είχε αποτέλεσμα στο παρελθόν. Κι ενώ προσπαθεί να βρει τις εύθραυστες ισορροπίες της ανάμεσα στη νέα ζωή που προσπαθεί να ζήσει και τις στιγμές που νιώθει αδύναμη και έτοιμη να ξανακυλήσει στον εφιάλτη της, θα κληθεί να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο να έχει ο παρανοϊκός δολοφόνος έχει κάποια σχέση με εκείνη και το παρελθόν της…

Σε σχέση με τα δύο προηγούμενα, ετούτο το βιβλίο του Bjork είναι αυτό που θυμίζει περισσότερο καθαρόαιμο αστυνομικό μυθιστόρημα και λιγότερο ψυχολογικό θρίλερ. Βέβαια, η δομή και το ύφος είναι πάνω κάτω αυτά που έχουμε συνηθίσει: μια περίπλοκη και σκοτεινή υπόθεση, «τυχαία» θύματα, ελάχιστα στοιχεία και ύποπτοι, ένας δολοφόνος που μοιάζει να έχει ένα καλά καταστρωμένο πλάνο. Αυτή τη φορά, απουσιάζει το τόσο έντονα μακάβριο και τελετουργικό στοιχείο. Τώρα, ο αναγνώστης θα πρέπει να περιμένει το τέλος για να διαπιστώσει αν οι πράξεις του δολοφόνου υποκινούνται από κάποιο ψυχολογικό πρόβλημά του ή από κάτι άλλο.

Σε ό,τι αφορά τους ήρωες και την ψυχοσύνθεσή τους, η μεγαλύτερη εξέλιξη που παρατηρείται αφορά φυσικά τη Μία Κρούγκερ. Η άκρως προβληματική και ώρες ώρες αυτοκαταστροφική γυναίκα που γνωρίζαμε μέχρι τώρα φαίνεται να είναι αρκετά καλύτερα – επιτέλους! Δεν έχει καταφέρει να νικήσει όλους τους εφιάλτες της, δεν έχει αφήσει το παρελθόν πίσω της και αντιμετωπίζει στιγμές αδυναμίας, όμως είναι περισσότερο νηφάλια από ποτέ και αποφασισμένη να το παλέψει. Αυτό από μόνο του είναι σίγουρα θετικό τόσο για εκείνη όσο και για τον αναγνώστη, γιατί σε ορισμένα σημεία τα συνεχή συναισθηματικά σκαμπανεβάσματά της κούραζαν. Και, φυσικά, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τον συγγραφέα ώστε να αποδείξει την ωριμότητα της πένας του σε ό,τι αφορά τα ψυχογραφήματα των ηρώων του.

Στη ζωή του Χόλγκερ Μουνκ και των υπόλοιπων ηρώων δεν υπάρχει καμιά σημαντική διαφοροποίηση. Κάποιος που έχει διαβάσει ήδη τα προηγούμενα βιβλία σίγουρα δεν εκπλήσσεται με την εξέλιξή τους, γιατί τους γνωρίζει πλέον καλά και ξέρει πάνω κάτω τι μπορεί να περιμένει από εκείνους· όποιος όμως έρχεται για πρώτη φορά τώρα σε επαφή μαζί τους, ίσως μείνει με ορισμένες απορίες. Γενικά, φαίνεται πως η εξέλιξη των μόνιμων χαρακτήρων του είναι κάτι που δεν απασχολεί πρωτίστως τον συγγραφέα – με εξαίρεση τη Μία, βέβαια. Προτιμά να εστιάζει στη σκιαγράφηση του προφίλ του εκάστοτε δράστη του.

Ομολογουμένως, η πλοκή είναι πιο σφιχτοδεμένη, η δράση πιο έντονη και οι εξελίξεις πιο αναπάντεχες και ανατρεπτικές. Τα μικρά σε έκταση κεφάλαια -ακόμα ένα χαρακτηριστικό του Bjork- βοηθούν την αφήγηση να διατηρεί τη δυναμική της και μην κάνει κοιλιά. Αλλά και το σασπένς διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, μιας και οι γρήγορες εναλλαγές σκηνών και προσώπων προσδίδουν επιπλέον ζωντάνια και μια ισχυρή δόση αγωνίας.

Ο Samuel Bjork έχει ήδη διαμορφώσει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα στον χώρο της σκανδιναβικής λογοτεχνίας. Ιδιαίτερη γραφή, σκοτεινό στυλ, παρανοϊκά μυαλά που σκορπούν ανενδοίαστα τον θάνατο, κίνητρα που αποδεικνύονται λιγότερο ή περισσότερο πειστικά κι ένα τέλος που σε αφήνει λιγάκι ανικανοποίητο κάθε φορά, αφού πάντα ένα κομμάτι της ιστορίας μένει μετέωρο, περιμένοντας τη συνέχεια. Μια πένα που διαρκώς εξελίσσεται και που, αν λάβει κανείς υπόψη του «Το αγόρι στο χιόνι», έχει οπωσδήποτε πολλά ακόμα να μας αφηγηθεί στο μέλλον.

 

Χρύσα Βασιλείου