Book Review: Ο κύκλος της καταστροφής - Λένα Κικίδου

Book Review: Ο κύκλος της καταστροφής - Λένα Κικίδου

To Il ciclo della calamità [O κύκλος της καταστροφής] είναι το τρίτο βιβλίο της Λένας Κικίδου που κυκλοφόρησε στις αρχές του προηγούμενου έτους από τις εκδόσεις Κέδρος.

«Πόσα χρόνια είχαν περάσει από όταν είδε το κορίτσι με τα μαγεμένα μάτια να τρέχει με μια κορδέλα στο χέρι;… Ένα κόκκινο φουστάνι και μια χρυσή λωρίδα άνοιξης να κυματίζουν καταμεσής της αγριάδας, καταπίνοντας σύννεφα και προβλήματα, πιτσιλώντας τη γη αγάπη».

Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως στο Σαν Φρανσίσκο το 1905. Εκεί, μια κοπέλα και ένα παιδί, θα εγκατασταθούν σε ένα ερημωμένο σπίτι, στην κορυφή ενός λόφου. Εκεί κοντά ζει και ένας απομονωμένος άντρας. Όλοι τους έχουν δεκάδες κρυμμένα μυστικά. Στο βιβλίο διαδραματίζονται πέντε εντελώς διαφορετικές ιστορίες, όλες σε διαφορετικές χρονολογίες : 1347, 1666, 1780. 1888, 1906. Σε κάθε μια από αυτές, έχει συμβεί στην πραγματικότητα και από μια πολύ μεγάλη φυσική καταστροφή.  Το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από αυτές τις πέντε μεγάλες φυσικές καταστροφές, αλλά κυρίως από την καταστροφή που φέρνει με τη συμπεριφορά του ο ίδιος ο άνθρωπος. Η ροπή προς τη βία ο κοινωνικός αποκλεισμός, ο θρησκευτικός φανατισμός και οι λογική του όχλου, σε μια αδυσώπητη τοπική κοινωνία από την οποία οι ήρωες δεν μπορούν να ξεφύγουν.

«Ποτέ του δεν στεκόταν στο φως, δεν πλησίαζε και δεν είχε αρχίσει τις ερωτήσεις στη γειτονιά. Αυτό την τρομοκρατούσε περισσότερο. Αν τη γύρευε, θα είχε κάνει κάποια κίνηση για να σιγουρευτεί ότι όντως αυτήν αναζητούσε. Τώρα ένιωθε σαν το κυνηγημένο ζώο που συνεχίζει να κρύβεται γιατί δεν είναι βέβαιο αν ο θηρευτής έχει χάσει τα ίχνη του.»

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του βιβλίου είναι το πως η Κικίδου έχει καταφέρει να δέσει τόσο αρμονικά φανταστικό στοιχείο με τα πραγματικά γεγονότα δημιουργώντας από την αρχή ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό, σχεδόν μυστηριακό και το πως έχει καταφέρει να συνδέσει πέντε φαινομενικά αταίριαστες ιστορίες σε τόσο διαφορετικές εποχές. Η γραφή της Κικίδου είναι εξαιρετική όπως και η σκιαγράφιση των χαρακτήρων. Ο λόγος της είναι περιγραφικός δίνοντας εικόνες, γεμάτες χρώμα και ένταση που γεμίζουν τον αναγνώστη έντονα συναισθήματα.  

Η Κικίδου καταφέρνει σε ένα μόνο βιβλίο να παντρέψει τα στοιχεία του φανταστικού, του ιστορικού, του θρίλερ και του κοινωνικού μυθιστορήματος και το κάνει πολύ καλά, παραδίδοντας στον αναγνώστη ένα καλογραμμένο και προσεγμένο αποτέλεσμα.

 

Φαλίντα Παναγιωτίδη